• Gratis verzending vanaf €55
  • Binnen 2-3 werkdagen in huis!
  • Duurzame producten
Home » Blog » Op missie

Op missie

Gepubliceerd op 5 augustus 2021 om 13:00

Een rotte appel

Een rotte appel dient snel opgemerkt te worden voordat hij de kans krijgt om de goede appels te beïnvloeden en die eveneens bederven, niet meer gegeten kunnen worden en eeuw na eeuw verloren gaan. Waarom doet men niets? Waarom laten zoveel mensen toch die rotte appel op de fruitschaal liggen? Het gevaar zit in het normaliseren van het kwaad, je afsluiten voor iets wat verkeerd is. Je weet dat het niet goed is, maar toch doe of zeg je niets wat de situatie ten goede kan keren. Het is tenslotte niet jouw probleem. Maar is dat niet juist HET PROBLEEM?!

 

Heb God lief boven alles en je naaste als jezelf

 

Ik vind het jammer dat de gemeenschapszin naar de achtergrond verdwijnt; je kunt samen zoveel meer bereiken dan alleen. In arme landen zie je vaak dat mensen dichtbij de natuur leven, kleine dingen worden gewaardeerd en de dankbaarheid voor wat men van God mag ontvangen, is groot. Men is niet bezig met materiële zaken, maar is bezig met het vraagstuk: hoe kan ik mijn gezin onderhouden? Veelal komt men uit bij het vervaardigen en verhandelen van natuurlijke producten. De visvangst en het bewerken van hout en andere natuurlijke materialen is een bron van inkomsten. De kennis van gewassen ziet men terug in de keuken, of planten worden voor medicinale doeleinden gebruikt om het leven te vergemakkelijken. De eenvoudig manier van leven laat zien wat de natuur te bieden heeft. Het intellect wordt veelal anders ingezet dan bijvoorbeeld in het rijke westen, waar de mens eigenlijk alles heeft, maar zich hier niet of nauwelijks meer bewust van is; bijna alles is vanzelfsprekend geworden.     

 

Vluchtelingen en de achterblijvers

 

Mensen die in oorlogstijd leven en evengoed dichtbij zichzelf blijven en hun kinderen het goede voorbeeld geven door de rust te bewaren en ondanks de moeilijkheden het hoofd niet laten hangen en niet buigen voor het kwaad, verdienen naar mijns inziens een pluim. Ik heb respect voor mensen die ondanks hun moeilijke leefomstandigheden positief blijven en een eerlijke manier vinden om hun gezin te onderhouden. Van zulke mensen neem ik graag producten af, om hun doorzettingsvermogen te belonen én omdat hun welzijn me aan het hart gaat; ik wil andere mensen laten zien hoe het ook kan. Op een goede dag zal Sunny Exodus deze dappere mensen in het zonnetje zetten. Maar alles op Zijn tijd.

 

Een knuffel vanuit Het Hart

 

 Na een loodzware tijd, waarin mijn leven in gevaar was, mag ik van God me wijden aan een nieuw leven: Sunny Exodus. Voor langere tijd heb ik me afgevraagd waarom mijn gezin belaagd werd. Jarenlang werd ik zonder aantoonbare reden gepest.  Grenzen kende men niet en ik mag blij zijn dat ik er nog ben. Ik nam het mezelf kwalijk. Want als de moeder gepest wordt, heeft het hele gezin eronder te lijden. Gelukkig bracht God iemand op mijn pad, een broeder van het licht, die mij wees op mijn moederschap en me liet weten dat ik van waarde ben. Dat een mens andermans leven zomaar kapot mag maken zonder zich hier schuldig over te voelen en gewoon verdergaat met het leven op aarde, dat is voor mij moeilijk te begrijpen; ik zit anders in elkaar. Maar het gebeurt al eeuwenlang. Hoe voelden mensen zich ten tijde van de slavernij, en hoe voelden de Joden zich toen Hitler aan de macht was? Ik voel hun pijn, maar kan niets doen, omdat het voor mijn tijd was. Wat ik wel kan doen is mijn tijd op aarde nuttig besteden en de nabestaanden van de reeds beschreven mensen de erkenning geven voor het leed dat hun voorouders geleden hebben. Tevens wil ik mijn stem laten horen en mensen die discrimineren hun denkwijze proberen te veranderen. Want dagelijks overlijden er nog steeds mensen ten gevolge van onder meer racisme. En weer ben ik met mijn gedachten bij de nog niet zo lang overleden activist, George Floyd…

 

Jammer

 

Als gezin hebben we veel moeten inleveren; de extreme pesterijen hebben ons gezin ontwricht. Maar Godzijdank zijn we er nog, en is de reden van mijn bestaan duidelijker dan ooit. Niemand mag meemaken wat ik heb meegemaakt. Niemand mag zich zo eenzaam voelen als ik mij gevoeld heb ten tijde van de extreme pesterijen. Je wilt je kinderen niet de vernederingen laten zien die je moet ondergaan. Maar ze zien het. Je wilt niet dat ze iets merken van alles wat er speelt. Maar ze weten het. Ik hoefde niets te zeggen. Ze zijn mijn kinderen. We zijn één. Maar dat is het treurige van alles. Ze weten het. En dat doet zeer. Mijn dochter is op een gegeven moment gestopt met haar studie vanwege de pijn over wat er is gebeurd en zit nu al ruim drie jaar thuis. Ik hoop dat ze beter mag worden en haar leven op Zijn tijd een positieve wending zal nemen. Ik bid onophoudelijk voor haar en hoop dat ze haar capaciteiten in mag zetten om de wereld een beetje mooier te maken. Ik wacht geduldig op Gods antwoord.

 

Verborgen verdriet moet zichtbaar worden

 

Ik heb andermans oorlog gevoerd. Een oorlog waar ik niet aan mee wilde doen. Een oorlog waar ik niet wilde zijn. Maar ik was er wel. Mijn gezin was daar. Andermans oorlog kun je niet winnen, je gaat in de overlevingsstand. Ja, het is onvoorstelbaar, maar zelfs in Nederland wordt er oorlog gevoerd. In het geheim. Pesten. Het zou verboden moeten worden. Iedereen wordt weleens gepest. Maar pesten kent gradaties. En wat mijn gezin meegemaakt heeft, was niet een beetje pesten. Nee! Het was oorlog. Mijn vragen blijven onbeantwoord. Maar Gods antwoord is duidelijk: Je moet sparren, Catharina, en anderen laten weten dat ze er mogen zijn: een knuffel vanuit Het Hart.

 

 

Liefs,

 

 

Catharina

 


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.